ilkay coşkun: Yatılı Okul Yılları

Yatılı Okul Yılları (Seksenler - Meteoroloji Meslek Lisesi) – İlkay Coşkun

‎Lise yılları, çocukluktan gençliğe geçişle beraber daha çok ergenlik dönemini içinde barındıran dört yıllık geniş bir zaman dilimini içermektedir. Bu yıllar hele yatılı okunduğu zaman dolu dolu vakitleri barındırmaktadır. Aynı zamanda çokça mücadeleleri de içerisinde taşımaktadır. Gerek derslerdeki zorluklar gerekse de üniversiteye hazırlık yıllarının içinde olması bu yılların önemini oldukça artırmaktadır. İnsan, bu geçmiş günleri yani maziyi düşündükçe bir sürü hatırası ayaklanmaktadır. Öyle ki lise yılları hayatında yaşadığımız bazı detaylar hep hatırımdadır. Bu yıllarda yaşanılanlar, insanın yüreğinde ırmaklar gibi göllenmektedir. Özellikle bazı lise arkadaşlarım o yıllardaki yaşadıklarını bu gün yaşıyormuş gibi anlatmaları beni bir hayli heyecanlandırıp hayrete düşürmektedir.

“Liseyi kazandı” belgesinin elime geçmesiyle, babamla Ankara’ya ilk yolculuğumuz ve okul kaydımın yapılmasını dün gibi anımsıyorum. O yıllarda Ankara’da yakın kimsemizin olmamasından dolayı veli olarak bir köylümüzün imzasının alınması... Yatılı okula girişle birlikte zorunlu dört yıllık hizmet için gerekli olan imzaların ve kefillerin bulunması gibi meşakkatli ama bir o kadarda heyecanlı bir çabanın sonunda okul kaydının yapılması ile devam eden bir süreç. İlk heyecanlar, ilk gri pantolonlar, mavi gömlekler, üç yüzü aşkın öğrencinin tek tip giyinmesi, terzilerin elbise ölçülerimizi almaları bu gün gibi hatırımda. Okulda, aylık olarak azda olsa maaşımız dahi vardı. Her ay, çantayla görevlinin gıcır gıcır harçlıklarımızı dağıtması ne güzellikti. Sabahları askeri içtima gibi avluda toplanmalarımız, okul müdürümüzün uzun uzun nasihatleri, yaramazlık yapanların kusurlarının ifşa edilmesi, saç kontrolleri, giysi kontrolleri derken tam bir seremoni idi yaşadıklarımız. Öyle ya yatılı okullar, insan temelli malzemenin daha da şekil aldığı güzide eğitim kurumlarıydı sonuçta.

Özellikle yatılı okulun ilk yıllarında ağlamalar, sızlamalar ile beraber özlem halinin duygudaşlığını daha derin yaşamaktaydık. “Aşil’in topuğundaki zayıf nokta” benzeri nazenin bir durumdu bu. Hatta yorgan altı ağlamalarına şahitliğimiz olmuştur. Dört yıl boyunca her tatil ve bayram öncesi sevdiklerimize kavuşacak olmanın gönenciyle neşelenirdik. Sabah bir, akşam iki ders etüdümüz vardı. Genelde üst sınıftan öğrenci arkadaşlar, sınıfın başında belletmenlik yapar, nöbetçi hoca, koridorlarda fink atarken ders çalışmamız sağlanırdı. Bu etütlerdeki gizli sohbetler, çizgi roman okumalar, ders çalışıyor numaraları, uyumalar ve başka nice kaytarmalar vardı hepimizde. Pür dikkat ders çalışan arkadaşlarımız her zaman olmuştur. Onların hakkını da yemeyelim.

‎Teneffüslerde ve akşam dersten sonraki boş zamanlarda okul bahçemizde volta atardık. Döne döne geniş okul bahçesini bilmem kaç kez sohbet ederek turlamışızdır. Önümüzden geçen zengin arkadaşlarımızın tank gibi yürüyen koca koca pahalı ayakkabılarını dilimize dolayarak sohbetler ederdik. Ana tema okul, ders, anılar, kızlar vs. olurdu herhalde. Tellerle çevrili idi bahçemiz. Üst katta yatakhaneler, alt katta sınıflar ve sosyal bazı mekânlar, spor salonu, konferans salonu vs. mekânların olduğu yan binalar vardı. Okulu çevreleyen tel örgülü duvarlarda gösterdiğimiz cambazlıkların, yiğitliklerin haddi hesabı yok gibiydi. Hatta tel örgülere karşı ün yapmış arkadaşlarımız vardı. Dışarı kaçışlarımız, yoklamalarımız, nöbetçi hocalarla, nöbetçi arkadaşlarımızla mücadelelerimiz vs. nice curcunanın biriktirdiği anılar.

‎Üst sınıflara terfi ettikçe sigara içenler çoğalırdı. Sigara içenlerin, hocalarla köşe kapmacaları, zaman zaman yapılan sigara aramaları, özellikle tuvaletlerde sigara içenleri yakalamalar ve arkasından yaşananlar. Ben, hiç sigara içmediğimden dolayı pek sıkıntı yaşamadım ama sigara içilen ortamlarda bulunmam nedeniyle ufak tefek sıkıntılar yaşamışımdır. Bu anlamda okul bahçesinin bazı kör noktalarında sigara içenleri, hafiye hocalarımızın kovalamacaları her zaman olmaktaydı. Çarşı izninde öğretmenlerimizin, sigara içenleri görmeleri ve bunun sonucunda yaşanılan trajikomik olaylar...

‎Seksenli yılların ikinci yarısına denk gelen zamanlarda, biraz da özenti haliyle olsa gerek gelişen bir futbol ve break dans hali vardı üzerimizde. Milli takımımız ve spor kulüplerimiz o yıllarda dışarı da yeni yeni başarılar kazanmaya başlamışlardı. Heyecanlı bir şekilde topluca maçları televizyonda izlerdik. Eğer yendiysek, okul tel örgülerine yönelip en azından bazılarımız okulun dışına kendimizi atardık. Nöbetçi hocalarının bizleri zapt etmede gösterdikleri gayretlerini gözlerimizin önüne getirelim. Bu yıllarda başlıca eğlence aracımız televizyondu tabi ki. Meşhur televizyon dizilerimiz ve televizyonu kapma noktasındaki kavgalarımız hep olurdu. “Hayat Ağacı” isminde yabancı bir televizyon dizimiz vardı mesela. “Küçük Ev” dizimiz, Pamela Anderson, Samantha Fox daha kimler kimler yoktu ki. Pazar günleri öğle saatlerinde başlayan Hikmet Şimşek Şefliğinde başlayan klasik Müzik programı ve toplu bir şekilde televizyondan kaçışlarımız…

‎Bu kadar hareketli, ele avuca sığmayan erkek lisesinde dayak olayları da yok değildi elbette. Bu konuyu bipleyerek diğer güzel konularımıza geçelim istiyorum. ‎Enerjik, ele avuca gelmeyen biz gençler için yemek, yemekhane her zaman önemliydi. Sabahları kahvaltıda ağzı, dili kavuran metal bardaklarda ikinci bardak çayı içebilmek için çok çaba sarf etmişizdir. Sekiz kişilik masalara on-on iki bardak gelen demlikler konulurdu. Sekiz kişilik margarin yağı, reçel, bal, peynir, zeytin günlere göre paylaştırılırdı görevli öğrenciler tarafından. Bu paylaştırmalar zaman zaman çok da adil olmazdı. Sekiz kişilik masada ikişer kişi beraber kahvaltı yapardı. Yanınızda olan arkadaşınız kahvaltıda yemekleri seçerek yemesi birçokları için önemli bir avantajdı. Öğlen ve akşam yemekleri sıra ile alınır ve istediğimiz yere otururduk. En güzel günümüz rosto, tavuk, köfte gibi daha çok et yemeklerinin olduğu günlerdi. Bazı zamanlar, kalan yemekleri sonlarda tekrar alma fırsatımız doğardı. Ekmek arasına koydurduğumuz yemekleri, köfte vs. daha sonra yemek için sınıftaki küçük kişisel dolabımıza koyardık.

‎Ankara Hipodromunda Kenan Evren selamlamaları ve asker gibi öğrenci yürüyüşlerimiz olurdu. Darbeci Kenan Evren karşısında isteklice yürürdük her 19 Mayıslarda. Ankara’da yaşayıp da Gençlik Parkı serüveni olmayan insan yok gibidir o yıllarda. Hafta sonları Gençlik Parkı’na gidip de son paramızı lunaparkta harcadığımızdan, bir saati aşkın Keçiören okul yolunu yürüdüğümüz zamanlar olurdu. Kız öğrencilerinden tamamen arındırılmış erkek lisesini yatılı okumanın avantajı ve dezavantajları fazlasıyla vardı elbette. Kız arkadaş edinme dürtüsünü dört yıl süresince hep yaşamışızdır.

‎Okulda mekânların bile orijinal isimleri vardı. Eksibir (-1) mesela. Girişin bir altında olan bir yer. Orada banyo yapardık, elbiselerimiz yıkanır ve ütülenirdi. Bu orijinal ismi kim bulmuş bilmem ama orayı biz hep böyle nitelendirirdik. İç çamaşırlarımız, gömleklerimiz ve sair giysilerimiz birbirine karışmasın, kolayına bulalım diye annelerimizin, isimlerimizi elbiselerimize işlemesi ne güzellikti. Öğretmenlerimizin tamamına yakınının lakapları vardı. Birçoğunun taklitleri yapılırdı. Öğrencilerinde bir kısmının en azından takma isimleri vardı. Bana ‘Arafat’ derlerdi mesela. Yaser Arafat o yıllarda çok meşhurdu. Zaman zaman yaptığım felsefi konuşmalardan dolayı mı yoksa azda olsa çalışkan olmamdan mı bilmiyorum ama bu isimle anılırdım. Bunlar gibi daha nice anılar, nice yaşanmışlıklar... Liseyi yatılı okuyanlara bu yazdıklarım hiç yabancı gelmeyecektir. Bunlar benim gibi mülayim, sus pus bir öğrencinin yaşadıkları. Haşarı, yaramaz bir öğrencinin yaşadıklarını siz tasavvur edin artık. Ama her şeye rağmen güzel yıllardı vesselam. Arkadaşlarla o günleri zaman zaman yâd ettiğimiz, buluştuğumuz zamanlarda anıları bir bir faş ettiğimiz çok oluyor.

‎Bizim nesil, her türlü olumsuzluklara rağmen küçük şeylerle mutlu olmayı becerebilen, küçük imkânlarla hayalleri büyütebilendi. Gözleri parlayan zeki öğrencilerdik. Bizler ki mücadelelerin omuzları üzerinde yükselmeyi başardık. Geçmiş yıllardan sonra bu yıllara bakıyorum da daha çok gayretli, çalışkan arkadaşlarımız çok güzel yerlere geldiler. Doçent, profesör olan arkadaşlarımız oldu. Eskilerin “zarfa değil mazrufa bakın” dedikleri iç güzellik ve testinin içinde ne var ise dışına taşması böyle olsa gerek. O yıllarda gerek heyecanlarımızla, gerekse de keyifli yanlarımızla kafa konforumuzu sağlam tutmasını başardık. İlk gençlik çağlarımızda, yatılı okul yıllarında hayatlarımıza hücum eden hezaran yük bizler için yaşam yakıtı oldu sanki. Bu güzellikleri yaşatan bütün arkadaşlarıma sağlıklı güzel bir hayat dilerim.

‎İlkay Coşkun

Kültür Çağlayanı Dergisi

Sayı 96, Ocak Şubat 2026

-Hasan Sedat Tepe'ye Ağıt-

‎(Sagu)

‎

‎sevdikleri hüzne kattı

‎güneş, yıldız olup battı

‎ayrılık gelip de çattı

‎...gittin on dokuz Mart günü

‎...rüyada kal Sedattepe

‎...doğrulup kalk Sedattepe

‎.....

‎

‎iki bin yirmi dört sathı

‎mekanın bilinen yatı

‎matemin var katlar katı

‎...gittin on dokuz Mart günü

‎...duanı al Sedattepe

‎...doğrulup kalk Sedattepe

‎.....

‎

‎gonca gül açmadan soldu

‎ağıtlar sineye doldu

‎hakemliği yarıda kaldı

‎...gittin on dokuz Mart günü

‎...selamı sal Sedattepe

‎...doğrulup kalk Sedattepe

‎.....

‎

‎hayat çilesiyle bitti

‎son nefes Kıbrıs'ta yetti

‎kalbiyle yürüdü gitti

‎...gittin on dokuz Mart günü

‎...ayleye dal Sedattepe

‎...doğrulup kalk Sedattepe

‎.....

‎

‎sevenler yasa boyandı

‎yeniden kimler uyandı

‎can anan nasıl dayandı

‎...gittin on dokuz Mart günü

‎...anneye bal Sedattepe

‎...doğrulup kalk Sedattepe

‎.....

‎

‎gurbet bu, vuslatı nerde

‎bir gün açılacak perde

‎nefesin bittiği yerde

‎...gittin on dokuz Mart günü

‎...kapıyı çal Sedattepe

‎...doğrulup kalk Sedattepe

‎.....

‎

‎İlkay Coşkun

‎19.03.2026

‎

‎Not: Balıkesir Meydan Meteoroloji Müdürlüğü personeli ve triatlon hakemi olan 52 yaşındaki arkadaşımız Hasan Sedat Tepe, 19 Mart 2024 tarihinde tatil amaçlı bulunduğu Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde (Girne) geçirdiği kalp krizi sonucu hayatını kaybetmiştir.

‎----------

‎

‎-Sağlık Afiyet Yusuf-

‎

‎saç sakal beyazladı

‎bel ayak ayazladı

‎devreler niyazladı

‎sağlık afiyet Yusuf

‎

‎çok havalıdır yeri

‎dost ve sözünün eri

‎yıllar çabuk ve seri

‎sağlık afiyet Yusuf

‎

‎ömür asırlık yola

‎yârin yoldaşın ola

‎buluşma sanki mola

‎sağlık afiyet Yusuf

‎

‎şen ve şakrak bu serde

‎dermanı olan derde

‎açılsın ışık perde

‎sağlık afiyet Yusuf

‎

‎Yusuf doğmuş biline

‎sevmeyenler siline

‎dilim dilim diline

‎sağlık afiyet Yusuf

‎

‎İlkay Coşkun

‎15.05.3026

‎

‎-Evmez Hüseyin-

‎

‎zamana evmeyip öne itse de

‎tekinsiz dünyayı aldı Hüseyin!

‎makam mevki mazi olup gitse de

‎havadan ve sudan sildi Hüseyin!

‎

‎Konya yolunun hem sağı hem solu

‎yalakalık bilmeyen doğru yolu

‎kötüye kızan, iyiliğin kolu

‎yağmurda sağanak, seldi Hüseyin!

‎

‎her bir devre kıymet koymaz engine

‎Levent'i, Hasan'ı dengi dengine

‎kızmış kızarmış tutuşur cengine

‎Dadaloğlu olup daldı Hüseyin!

‎

‎Cim Bom ve Konya ile yol gitse de

‎yense, hiç yenilmez etse de

‎Fener, Beşiktaş kaybolup bitse de

‎Ali Sami Yen'e saldı Hüseyin!

‎

‎can’ın ağzı, adrenalin ense de

‎Karaman'ın yiğit kolu sense de

‎yumruğu ters ve geleni yense de

‎merhameti ile kaldı Hüseyin!

‎

‎İlkay Coşkun

‎16.05.2026

‎

‎Sayın Doktor Levent

‎

‎işin organize kayıta değer

‎böyle bir huyun var doktor Levent!

‎koleksiyonun var gören baş eğer

‎madalyadan payın var doktor Levent!

‎

‎hava durumu sunarsın telaşta

‎dışarı çıkmazsın yağmurda yaşta

‎yeşil enerji, Türk bayrağın ta başta

‎Ankara'dan yayın var doktor Levent!

‎

‎Türkoğlu Atatürk mensup soyuna

‎gül ekmişsin gönlündeki bağına

‎sen gidersin devrelerin suyuna

‎Ankara'da dayın var doktor Levent!

‎

‎Yerler soğur bazen baharı özler

‎Fener bizi yaktı bağrımız sızılar

‎topa acıyoruz dostum bak bizler

‎sahalarda oyun var doktor Levent!

‎

‎mesleğinden geçmez dostundan geçmez

‎dostluğu kavidir asla vazgeçmez

‎selam alır selam verir boş geçmez

‎Muhabbete çayın var doktor Levent!

‎

‎başın verir kötülüğü silene

‎tenezzül eylemez yalan dolana

‎Zorluk mu var bilinmezi bilene

‎adında ‘sayın’ var doktor Levent!

‎

‎İlkay Coşkun

‎17.05.2026

‎

‎-Abdullah Uğur Uysal-

‎

‎dualı dili uysal ve uğurlu

‎yetim ve öksüze bakar Abdullah!

‎aktivist ve Müslüman'ca duyarlı

‎saltanat ve tacı yakar Abdullah!

‎

‎mücadele üzre engelde yesen

‎koşturmaca hız, suratlıca esen

‎ecel ağını örmüş bak desen desen

‎dünyada makam kim takar Abdullah!

‎

‎tek hakikat yolundadır ışığın

‎zahitlerin ziyasında aşığın

‎abes ve hayallerde boş kaşığın

‎su yolunu bulup akar Abdullah!

‎

‎dimdik olup Allah'a boyun eğdi

‎sinelere sözün ok gibi değdi

‎tembellik, uyku ve boş işler neydi

‎nefs gazasında is kokar Abdullah!

‎

‎işinden emekli, hayatın serin

‎hacılığın var, tefekkürün derin

‎bağış olsun sana dermanın ferin

‎bizi aymazlıktan çıkar Abdullah!

‎

‎İlkay Coşkun

‎18.05.2026

‎

‎-Motor Tutkunu Enes Aydın-

‎

‎göğü yaran çınar iken

‎zirve ve boralı Aydın

‎çağlayan ve pınar iken

‎motorları sıralı Aydın

‎

‎planlar baharı kıştan

‎Isparta'da yaşar baştan

‎tekerlek çıkarır taştan

‎dağ bayır buralı Aydın

‎

‎Isparta'nın düzü dağı

‎misk-i amber gülü yağı

‎meydandadır gönül bağı

‎çöl ile aralı Aydın

‎

‎kaptan pilot, olmaz çırak

‎gittiği yollar çok ırak

‎uçamaz demeyi bırak

‎saçları taralı Aydın

‎

‎doğruluk gittiği izdir

‎maşallah denecek sözdür

‎nazarı değmeyen gözdür

‎bu işin kuralı Aydın

‎

‎Enes'e yetmiyor beyit

‎yolları donat ve eğit

‎mal para önemsiz teyit

‎yazılı turalı Aydın

‎

‎İlkay Coşkun

‎19.05.2026

‎

‎-Oğuz Ali Avcı-

‎

‎kaç üniversite bitirdin bilinmez

‎mühendis ve hava tahminci başısın

‎okuduğun kitaplara akıl ermez

‎...bilgelikte cahillerin kar kışısın

‎...hem Atatürkçü hem de Talat’cısın

‎

‎dostu yoldaşı karşılarsın el ile

‎özgürlüğü yaşarsın gonca gül ile

‎rüyayı taşıyansın esen yel ile

‎...bu kadar yükü bırak beden taşısın

‎...hem Atatürkçü hem de Talat’cısın

‎

‎yeni fikirlerinle devrimler aşan

‎marş olup gönle andımız gibi coşan

‎çağlar açıp yepyeni çağlara koşan

‎...bu ocağın başköşe fikir taşısın

‎...hem Atatürkçü hem de Talat’cısın

‎

‎hak hukuk yiyen ezim ezim ezilir

‎emekçinin hakkı boğaza dizilir

‎kara mizah dünyanın resmi çizilir

‎...devrimcilerin eskimeyen yaşısın

‎‎...hem Atatürkçü hem de Talat’cısın

‎

‎çare arayan hasta dermanı sende

‎sert mizacında sevgi harmanı sende

‎yeni kavgalarda yol fermanı sende

‎...sen bu sevdaların göz nuru kaşısın

‎...hem Atatürkçü hem de Talat’cısın

‎

‎dünya hayalin ulaşsa artık hakka

‎düzelecek belki sistem dakka dakka

‎kapitalizmin ağzındaki son bakla

‎...alın teri silmiş emekçi aşısın

‎...hem Atatürkçü hem de Talat’cısın

‎

‎İlkay Coşkun

‎19.05.2026

‎

‎Murat Kurnaz

‎

‎ilk emekli hür general

‎çalışıp duranlardan o

‎tilki değil ama Kurnaz

‎parayı bulanlardan o

‎

‎gayretle iş ağı ördü

‎boşuna uğraşa kördü

‎geleceği bu gün gördü

‎karayı görenlerden o

‎

‎tembelden uzağa kaçar

‎kesesine kadar açar

‎imkânı yerinde saçar

‎arayı bulanlardan o

‎

‎aklın kullanmayı bilir

‎akılsıza büyük gelir

‎bir ömür menzilde kalır

‎yarayı saranlardan o

‎

‎Allah’ın sevgili kulu

‎rızık da helaldir yolu

‎ambarı ağzıyla dolu

‎narayı duyanlardan o

‎

‎işveren oldu emeli

‎öncesi sağlık demeli

‎hak taamını yemeli

‎darayı sayanlardan o

‎

‎İlkay Coşkun

‎20.05.2026

‎

‎Yurttabir Özel

‎

‎dünyayı gezer sağlığı yerinde

‎kadir kıymetsize, yol uzak gelir

‎hayatı güzel, sızısı derinde

‎arayan olmuştur, bul uzak gelir

‎

‎Yurttabir bir tane dünya da Özel

‎başarısı hem sayısal hem sözel

‎nakışı letafet, nazenin tüzel

‎özde şifacıdır, bal ufak gelir

‎

‎güneşte olsa hava, boran ve sis

‎hayat öyle müptela öyle habis

‎bizi hasta eder kem göz kötü his

‎yangından kurtulmuş kül ufak gelir

‎

‎ülkede sorunlar var katar katar

‎haksızlığı görünce nevri atar

‎huzuru için üzümlü bağ satar

‎menevişli bahçe, gül ufak gelir

‎

‎ne güzellik görse onla avunur

‎yetim öksüz gibi yüreği kavurur

‎Hakkı tanımaza eser savurur

‎seni kaybetmişe, zül ufak gelir

‎

‎sözü bilmeyen bilesin densizdir

‎giysisi elbisesi hep yensizdir

‎kendi gamsız, seni üzen sensindir

‎Hakk üzere yolun, kul ufak gelir

‎

‎İlkay Coşkun

‎20.05.2026

‎

‎-Ergin Ulutaş Hoca-

‎

‎insanla barışık bilim

‎merakla sorana gitti

‎toplumla karışık ilim

‎talebe yorana gitti

‎

‎Ergin Hoca işe mahir

‎batından daha çok zahir

‎hem evvel hem de ahir

‎çileye erene gitti

‎

‎yer küre içini döktü

‎zelzele yüreğin söktü

‎hat boyu belini büktü

‎felaket serene gitti

‎

‎çürük bina fayda etmez

‎zelzeleye inşa yetmez

‎bilinmeze yolu bitmez

‎ikazı yerene gitti

‎

‎dağ ova fayını serdi

‎yer kabuğa sırrın erdi

‎kırılanlar başın derdi

‎sağ salim durana gitti

‎

‎bilim çaba, yokuş ile

‎kıymettir uyurken bile

‎aşk ve sevgi bir de çile

‎merhamet verene gitti

‎

‎İlkay Coşkun

‎20.05.2026

‎

‎Murat Dilli

‎

‎tuttuğu altın, kaybını bul eyler

‎tatlı dili seven dillidir dilli

‎köyünü ilçe ilçesini il eyler

‎Maraş Göksun öven dillidir dilli

‎

‎düşmanıyla zehr dostuyla bal içer

‎bülbülünde ses, gülün de al seçer

‎akan çeşm-i siyahın naza geçer

‎vuslata eren dillidir dilli

‎

‎başarı ve mutlu olmak ereği

‎çıtkırıldım ve yufkadır yüreği

‎paça sıvamadan geçmez dereyi

‎kıraç ve kevenli, dillidir dilli

‎

‎imkân bu gelip ve geçer yel ile

‎müdürdür çalışır sırtın bel ile

‎yaşa değmez yağmur ile sel ile

‎hayr hasenat veren dillidir dilli

‎

‎doğru nedir yanlış nedir bilendir

‎yanlışa başını eğmez silendir

‎derdin büyüğü kuşkonmaz çilendir

‎kem küm ağzın geven dillidir dilli

‎

‎sözü esirgemez adıyla imler

‎diliyle över yerine göre resimler

‎akraba ve hısım dedin betimler

‎çocuk torun even dillidir dilli

‎

‎İlkay Coşkun

‎24.05.2026

‎

‎-Mustafa Kılboz-

‎

‎Kürşad yiğidi soran o

‎boy olup toylandın Kılboz

‎sporcu kalbin yoran o

‎...maç futbol oylandın Kılboz