Bilecik - İmza Günü

Bilecik Kitap İmza Günü (11.11.2026)

Sevgili dostlar, bu gün 11.11.2026, Bilecik kitap günleri etkinliğimizi gerçekleştirdik. Emeği geçenlere çok teşekkür ederim. Özellikle Eskişehir'den imza günümüze sürpriz yaparak teşrif eden şair ağabeyim Mehmet Ali Kalkan'a çok teşekkür ederim. Ayrıca Bursa'dan yine sürpriz yaparak imza günümüze gelen yazar dostum Yavuz Yedek ile beraberinde, Bursa Uludağ Üniversitesi hocalarından Prof. Dr. Abdullah Karahan ve Dr. Öğr. Üyesi Ali İhsan Akçay Bey'e, Ebubekir Akçay, Osman Nuri Yedek genç kardeşlerime ve ayrıca Bilecik'den katılan okurlarımıza ayrı ayrı teşekkür ederim. İyi okumalar. Vildan Poyraz Coşkun & İlkay Coşkun

Kitap İmza Günü

Kitap İmza Günü - İlkay Coşkun

Şeyh Edebalı Kültür ve Kongre Merkezi / Bilecik

(11 Kasım 2026, Çarşamba, 11.00 - 16.00)

https://www.kitapyurdu.com/yazar/ilkay-coskun/208383.html

Uzun Şiirler

‘Uzun Şiirler’in Anlattıkları

“Uzun Şiirler” Şair Sinan Ayhan’ın on beşinci, şiir olarak da dördüncü kitabıdır. Ağustos 2026’da Devir Yayınevi etiketiyle okurlarıyla buluşturduğu eseri, yüz seksen dört sayfa hacmindedir ve yirmi dört uzun şiirden müteşekkildir. Uzun şiirler yazma serüvenini, en iyi şekilde şair şöyle ele alır. “Korkunca kaygılanınca uzun şiirler yazdım/ ıslıksız ormanlardan geçtim/ burnuma mızıka bilinçler kazıdım/ bir rüzgâr beyni verdiler bana/ aklımı turuncu, serkeş bulutlara bıraktım/ düşünceliydim, mimiklerim bin bir çehre ağ taktı” (s. 14) Başka bir yerde de “Şimdi tam zamanı uzun şiirler yazmanın/ bir kutbu diğeri ile buluşturmanın” (s. 24)

‎Şairin şiirleri, seçtiği yirmi dört şairin söz ve mısraları üzerinden kurgulamış olduğunu söyleyebiliriz. Alıntı şiir mısralarında ve sözlerde, özne olan ifadeleri şair kendisine uyarlıyor olmalı. İlgili şairle bu minvalde hasbihalde bulunuyor. Birçoğu ahirete irtihal etmiş bulunan, tanınmış bu şairlerimizin isimlerine bir bakacak olursak. “İlhan Berk, Gülten Akın, Berin Taşan, İsmet Özel, Edip Cansever, Attila İlhan, Cahit Zarifoğlu, Orhan Veli Kanık. Süreyya Berfe, Turgut Uyar, Necip Fazıl Kısakürek, Ülkü Tamer, Melih Cevdet Anday, Didem Madak, Murathan Mungan, Cemal Süreya, Behçet Necatigil, Lale Müldür, Rüştü Onur, Nilgün Marmara, Cahit Koytak, İlhami Çiçek, Behçet Aysan, Asaf Halet Çelebi”dir. Mesela, İsmet Özel’in “Ne kadar kendi oldu insan/ o kadar başka” sözünün üzerine ilgili uzun şiirini yazmaktadır şair. Burada hem şairin sözü üzerinden hem de şairin bakışı ve edebi kişiliği üzerinden ilgili şiirini yazıldığını görmekteyiz.

‎Şairin bütün eserlerinde işlediği, bir kuram olarak önerdiği “bileği-metni”, “ileri-metin” veya “ileri-yazı” kavramlarının içeriğini besleyip büyüterek mevcut keyfiyet olanına sunmaktadır. Böylelikle şair yol, yordam ve yöntem kesbederek bir kuram ortaya koymaktadır. Şiirlerde farklı yol ve yöntemler denemek ve bulmak, derinlikli aforistik genellemelerde bulunmak elbette ki nedrettendir. Bu bağlamda yazarın bütün kitaplarına başvurulabilir. Şairin bundan mütevellit amacının, yeni bir insan imkânını yakalamak ve doğurmak olduğunu anlıyoruz. Bu bağlamda okuru yeni ve farklı algılara davet etmektedir. Ve böylelikle yeni içeriklere imkân sağlanmış olmaktadır. Öyle ki bu durum, şiirlerde hasredilen dilin tekâmülüne karşılık gelmektedir.

‎Şairin şiir yazım dilini kavrayabilmemiz adına şiirlerden bir kaç bölüm paylaşmak istiyorum izninizle. “Soğudum, yakı güneşler ısıttı/ bahar soğurtan gövdemi/ naz biriktirdim tespih parmaklarımın arasına/ yazgılı bir parlamaydım/ kül dağıttım evlerin çatılarına./.../ kentlerde gezen kıymık bakışlı sarhoş gemiler/.../ her yöne çıngıraklı bir ses taktım.” (s. 15, İlhan Berk’in, “Atımı istedim evin göğü gerindi” sözüne mülhem yazılan uzun şiirden bölümlerdir.) “Bir görkem biçiyoruz ahşabın diriminden/ minesi dökülüyor kirli beyazların/ elime bir ayna ver diyor çalılıklar/ bir kuyuya düşüp cambaz oluyoruz.” (s. 25), “Yaslı günler elinde inceden uzadık, kısaldık/ bize hikâyemizi anlattı, yaşlanan ayna önleri/ küskünlüğü severek uzun şiirler yazdık ve/ sonra yazdığımız kadar kara ve uzun/ sustuk” (s. 46) Gibi.

‎Şair şiirlerinde gerek benzetme gerek atıfta bulunma gerekse de konuyu işleyiş cihetiyle yer verdiği isimlere bir bakacak olursak. “Babil, Habil, Kabil, Nil, Mısır, Züleyha, Yusuf, Yakup, Nuh’un gemisi, Herodot, Midas, Ayastefanos, Bizans, Atina, Roma, Franklin. Hölderlin (Friedrich Hölderlin, Ünlü Alman Şair, 1770 - 1843), Hadaniş (Efsanevi Sümer Kralı, krallığının 360 yıl hüküm sürdüğüne inanılır), Uruk (Mezopotamya’da bir Sümer şehri), Condorcet, (Marquis de Condorcet, ünlü Fransız Filozof, 18. YY) Başka bir yerde mesela “veni, vidi, vici” (s. 57) meşhur ifadeye yer verilir. Bu da Roma İmparator’u Jül Sezar’ın Tokat’ın Zile ilçesi yakınlarında devrinde kurulu bulunan Pontus Kralı İkinci Pharnakes’e yönelik söylediği, “geldim, gördüm, yendim” anlamına gelen veciz sözüdür.

‎Şairin bütün kitaplarında olduğu gibi bu kitabında da okurun sözlüğe başvurmasını sağladığı, geniş bir kelime haznesiyle karşılaşmaktayız. Bu geniş kelime yelpazesiyle anlamı çoğaltması, okura yeni ufuklar açmaktadır. Bu az kullanımda olan farklı kelimelerin bir kısmına, ilk sözlük anlamları olarak bir göz atacak olursak; “cerbeze (hileli, kurnaz), yuğunmak (yıkanmak), hanif düşünce (doğruya yönelmiş düşünce), çavlan (şelale, çağlayan), makta (bir şeyin kesildiği yer), fresk (bir duvar resmi tekniği), sifer (kod, işaret), tarh (vergi oranı), habbe (tahıl tanesi), konç (ayakkabı ve botların üst kısmı), navlun (deniz taşıma ücreti), zincifre (civa içeren bir maden), çağıltım (suyun taşta çıkardığı ses), işrak (güneşin doğması, parlaması), belit (temel doğru, önerme), bigudi (saç düzleştirici), huruf (harfler anlamına gelir), estet (sanatı seven kimse), mantra (zihni koruyan), revolver (döner silindiri olan tabanca), katana (bir cins iri at ve Japon kılıcı), grapon kâğıt (buruşuk ve esnek süsleme kâğıdı), kreşendo (müzik sesi yükseltimi), gargoyle (çörten’de denir. Su oluğu anlamında), opsidyan (Opsidyen’de denir. Kristalleşmiş volkan camı), görüngü (duyularla algılanabilen görüntü), erojen (cinsel hazzı artıran vücut bölgesi)” gibi.

‎Birçok şiirde birçok kere papatya imgesiyle karşılaşmaktayız. Buradaki papatya kimi yerde papatya sarısı oluyor, kimi yerde papatya kokusu kimi yerde de papatya örgüsü ve kuru düşler pınarı olarak karşımıza çıkıyor. Şair, arka kapak yazısında papatya ifadesine şu şekilde bir açıklık getirmektedir. “Çocukluğun kireç kokulu rüyalarına, babanın horozlu divanına ve her sayfanın arasından usulca başını kaldıran o inatçı papatyalara çarpıyorsun”

‎Şiirlerde daha çok birinci tekil şahıs üzerinden bir anlatım dikkat celp etmektedir. Bu da “içeri” den bir bakışı işaret etmektedir. Bu bağlamda şairin şiirleri, kendi içine doğru uzunca bir yol yürüyüşünde olduğunu söylememiz mümkün. Şair böylelikle kelimelerle, mısralarla kendine bir alan oluşturup öze dönüşün ve kendine özgü bir mağara oluşturmanın şifrelerini veriyor adeta. Şair çok kelime ile daha çok sese de ulaşıyor bir taraftan. Yer yer gerek satır içlerinde gerekse de mısra sonlarında kelime bölmeleriyle farklı seslere ve farklı anlamlara da ulaşılmaktadır. “su sardım”, “bakışın dam/ arlarında ısırıklar...”, “...hece he/ men kanatlı klip...” gibi örnekleyebiliriz. Aynı bunlar gibi şiirlerde şaşırtma ve tuş etme sanat yöntemlerinin farklı farklı varyasyonlarıyla da karşılaşmaktayız. Ayrıca yer yer şairin şiirlerinde ve mürekkebinde uluyan sözcükler de bulunmaktadır.

‎Şairin şiirlerinin uzun olmasıyla beraber gerek yoğunluk olarak gerekse de yayılgan geleğen imge örgüsü kendisine fazlasıyla yer buluyor. Şairin uzun şiirlerinde ki akışkanlığı ustalıkla kullanmış olduğunu söylememiz mümkün. Böylelikle şair, anlam ve biçem büyüklüğüne büyük bir zenginlik katmaktadır. Uzun şiirlerde bir handikap olarak karşımıza çıkabilecek bağlantısızlık, kopukluk ve dağınıklık durumunu burada yaşamamaktayız. Bu bağlamda çok fazla farklı kelime kullanımı ve imge yoğunluğu şiirlerin üzerine yükten ziyade bir lokomotif etkisi yapmakta ve şiirleri daha ileriye taşımaktadır.

‎Uzun şiirleri, bu çağımıza eş bir mesnevi havasında okudum. Ve aynı zamanda bende bir roman okuyor gibi bir his uyandırdı. Şiirlerde verilen bu kadar büyük emek, çok çeşitli düşüncelere, hissiyatlara ve fütüristlik anlayışlara yol vermektedir. Böylelikle şairin şiirleriyle, kelimelerin hıçkırıklı doğumuna şahitlik yapmaktayız. Son tahlilde, şairin yazınsal sofrasının imajlarla, imge ve metaforlarla çevrili olduğunu söylememiz mümkün. Şiirlerdeki metaforik, simgesel ve imgesel gayretler, hem şiir sanatını hem de şairin kuramı olan “ileri-metin” anlayışını beslemektedir. Bu kadar buluşun yanında şairin kolay okur istemediğinin de altını çizmemiz gerekiyor. İyi okumalar diliyorum. Buyurunuz.

..........

Sinan Ayhan – kimdir-

1974 yılında Kastamonu’da doğdu. Bilecik Anadolu Lisesi’nde okudu. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi İşletme Bölümü’nden mezun oldu. İstanbul Ticaret Üniversitesi Muhasebe ve Denetim Bölümü’nde yüksek lisans yaptı. Yüksek lisans eğitimi esnasında, Prof. Dr. Çiğdem SOLAŞ ile “Çin Muhasebesi ve Muhasebede Kültür Etkisi” ve “Ahilikte Hesap Tasnifi” üzerine çalıştı. “Çin Muhasebesi” üzerine olan çalışma Dünya Muhasebe Konferansı’nda tebliğ edildi. Ve Türkiye’de Muhasebe ve Finans dergisinde, yurt dışında Des Computis adlı muhasebe tarihi dergisinde yayınlandı.

Yayınlanmış Eserleri:

Afrika: Kurutulmuş İnsan Gölgeleri (Şiir, Mart 2021), Alt-Üst (Hikâye, Mayıs 2021), Bir (Roman, Ekim 2021), Su Uykusu (Şiir, Aralık 2021), Kritikler (Deneme, Nisan 2022), Tekrarın Tiryakisi Zaman (İlkay Coşkun ile birlikte, Şiir, Haziran 2022), Bozgun (Roman, Kasım 2022), İç Rölyefler (Şiir. Nisan 2023), Kritikler 2 (Deneme, Temmuz 2023), Anadolu: Bu Harlı Irmağın Önü (Şiir, Eylül 2023), Nihilist (Hikâye, Eylül 2024), Cansız (Roman, Aralık 2024), Gavroche’a Yeni İletiler: Flamalı Yalnızlık (Şiir, Ağustos 2025), Kritikler 3 (Deneme, Aralık 2025), Uzun Şiirler (Şiir, Ağustos 2026)

‎İlkay Coşkun

‎Kültür Ajanda Dergisi

Sayı 156, Kasım 2026

https://kulturajanda.com.tr/?magazine=rVphutG4jZsHng4iZNmz

Yardımsever Güzelliği

Yardımsever Güzelliği

Hayır ve hasenatı akla getiren yardımlaşmanın bin bir türlü hali vardır. İnsanı engelleyen yoldaki taşı kaldırmak da toplumdaki yetim ve öksüzleri gözetmek de hayvanların hayatlarını kolaylaştırmak da hayra dâhildir. Bütün bu güzelliklerin üzerine, diğerkâmlık ve şükür hasletleri de nur üstüne nur etkisi yapacaktır. Bu hasletleri taşıyan insanlara türlü çeşit esenlik ifadeleriyle ihtiram cümleleri kurmak, selam vermek ve dualı güzel temennilerde bulunmak çok kıymetli bir mektup sıcaklığını taşıyacaktır.

Yardımlaşmada da her ne kadar bir öncelik sırası olabilse de genellikle hepsi de hayata güzellikler katmaktadır. İmkânları ve güzellikleri paylaşmak, vermeyi bilmek; olanın olmayana borcunu ödemesi değil midir? Darda olana ilaç olabilmek, zorluktan güçlükten o insanı çıkarıp alabilmek ne büyük bir haslettir değil mi? Bu gayretler, hayatın meşakkatleriyle tarazlanmış insanlara destek olabilme güzelliğidir. Fakirleri kollayan gözeten koruyucu zengin aileler daha çok olsa ne kadar güzel olur değil mi? Bu durum hem toplumsal sorunları minimize edecek hem de hayatı müstağnileştirecektir. Yardım olgusu, ihtiyaç sahiplerine sadece yiyecekleri balıkları vermek değil elbette daha çok balık tutabilme şartlarını oluşturabilmektir.

Alan elin veren eli görmediği sadaka taşı geleneğimizi biliriz. Kadim kültürümüzün böyle incelikli zamanlarından gelen bir nesildeniz. Bu güzel devirlerin iyilik ve insaniyetli zamanlarına sadece tebcil ve temenna etmememiz ve bu günlerimize de taşımamız gerekiyor. Bu güzel kadim değerlerimizi bilerek ve metodolojisini kavrayarak cağımıza uygun hale getirmeliyiz. Aynı bu güzel çağlar gibi yardım edilecek insanların zor bulunduğu, elvanlı ve cömert zamanları arzulamakla işe başlayabiliriz. Buna benzer güzelliklerimizin hepsi var belki de ama gerek organize de gerekse de yaygınlıkta arızalar ve yetersizlikler olduğu muhakkak.

Yardımlaşma denen olguyu sadece para ve nesneler ile özdeşleştirmemek de gerekiyor. İhtiyacı olana moral vermek, manevi destek vermekte iyilik yapmaya dâhildir. Hatta karşı tarafa sıkıntı vermemek dahi pekâlâ dolaylı bir iyilik sayılabilir. İnsana hep eksik olduğunu hatırlatan, oburluğa sevk eden günümüzün hastalıklı anlayışlarının karşısında gösterilebilecek her bir iyilik, hanemize olumlu bir çentik alarak dönecektir.

Yardımseverlik ve kanaat güzelliğinin paralelinde şükür ve bereket güzellikleri de yer almaktadır. Fedakârlık ve diğerkâmlık hasletleriyle devam eden başka güzellikleri de sıralayabiliriz. Şükürsüzlük içerideyse, bereket dışarıdadır ne yazık ki. Bu hasletler ışığında dünyaya çokta tamah göstermemek, dünyanın faniliğini bilerek ölüme müheyya göstermek daha yerinde bir tavır olacaktır. Dünyamızda inşa edilmiş olan çoğu olumsuzlukların baş müsebbibi olan kanonik yapılara teslim olmamak, davranış ve tavırlarımızla bu oyunlara esir olmamak daha da bir önem arz etmektedir.

Ahlâkî umdeleri diri tutarak ve etik değerleri daha da büyüterek, daha sorunsuz bir toplum olunacak ve yolumuza daha emin adımlarla devam edeceğiz. Kızgın saca su dökülmüş gibi feveran etmemek için kötü gidişatların önü önceden kesilmelidir. Yoksa cinayetlerle, kavgalarla baş etmek daha da çok güçleşecektir. Milletimizin yaşayan ruhu ve aidiyet duygusu içerisinde daha sağlıklı yol alınacaktır. Daha çokta bir murabıt hassasiyetinde ve şükür sadedinde güçlü olacağız muhakkak. Müslüman-Türk kadim anlayışlarımızdan ve tözlerimizden gelen değerlerimizle beslenip künhüne vakıf olduğumuz güzelliklere ulaşacağız muhakkak.

İyilikler; toplumları ve insanları güzelleştirecektir. Öyle ya yardımsever, fedakâr ve vefalı insanlar hayatın yükünü daha çok almaktadırlar. Her ne kadar insanı büyük şeylerin daha büyük yapmasının yanında küçük şeyler daha mutlu kılmaktadır. Bu bağlamda küçük görülen iyilikler dahi büyük güzelliklere tevdi edecektir. Bütün bu iyilik çabaları; hak, adalet, merhamet, sevgi ve vicdan nehirlerinden her daim nasiplenmeyi sağlayacaktır. Sonuçta herkes kendi kalbinin ekmeğini yiyecek ve iyiliğin bir yaşam felsefesi, bir kültür altlığı ile neşvünema bulacağı gerçeğini de unutmamamız gerekiyor. Hem daha rikkatli davranış güzellikleri hem de kabuğu aşıp da özü görebilme feraseti bizleri daha iyi ve güçlü kılacaktır. Toplumun negatif enerjisini daha çok alabilmek için devamlılık arz eden iyiliklerin hep yaşaması temennisiyle...

İlkay Coşkun

Kültür Ajanda Dergisi

Sayı 156, Kasım 2026

https://kulturajanda.com.tr

Kitabın Zerafeti

Kitabın Zerafeti

Resimleyen: Onur Emrullah Şavlığ

(Ekim 2026)

Büyük Sofra

 Büyük Sofra - Adem Turan

Mor Dağların Balası

Mor Dağların Balası

“Mor Dağların Balası” Yazar Tarık Torun’un yirmiye yakın eserinin içerisinde ki üçüncü hikâye kitabıdır. KDY Yayınları etiketiyle Temmuz 2025’te matbuat âlemine dâhil edilmiş. On beş hikâyenin yer aldığı kitap, yüz iki sayfa hacmindedir. “Mor Dağların Balası” kitap ismi, aynı zamanda kitapta yer alan ilk hikâyenin ismidir. Ayrıca kitabın, Aras’a ithaf edildiğini görmekteyiz.

Kitap da hayata dair çok çeşitli konular hikâye edilmektedir. “Kasabaya yetiştirilmeye çalışılan kadın doğum hadisesi, karşıt görüşlü iki gurubun söz düellosu, köy - yayla hayatı, etme bulma dünyasını örneklendirme, askere gidiş serüveni, baba sevgisi, ırmakta boğulmaktan kurtulma, hayvan otlatma, çobanlık. Bunlarla beraber köyden şehre göç, gecekondu hayatı, özellikle Ankara serüveni, şehir ve köy hayatının iç içe geçmesi, memuriyet hayatı, kitap sevgisi, korsan kitap mevzusu, misafirlik, öğretmenlik, hasta-doktor, bir dönemin şifacıları” bunlar gibi birçok konunun hikâyelere konu edindiğini görmekteyiz. Köy, kasaba dediğimiz özellikle tabiat güzelliği bakımından şen şadıman bir yeşillikte, menevişli hazlar yaşanılan güzel bir ortamdadır yaşanılanlar.

Hikâye anlatımlarında genellikle dış anlatıcı sesini duymaktayız. Ama zaman zaman başkarakter üzerinden bir anlatımda yer almaktadır. Aynı zamanda bazı hikâyelerde yazarın sesini de duymaktayız. Bu hikâyeler bir yönüyle anı tadındadır diyebiliriz. Öyle ya dünyamız bir boyutuyla daha çok hatırdan ve hatıradan müteşekkildir değil midir? Anlatımların geneli yazarın yaşadığı yerlerle ve zaman dilimiyle örtüşmektedir. Hikâyelerde geçen görüntülü telefon, arama motoru ve sanal ortam gibi kimi ifadelerden günümüzün hikâyelerine yer verildiğini de görmekteyiz. Hikâyelerde farklı zamansal geçişlere de şahitlik yapıyoruz. Elbette dünya değişiyor, bu günkü çamaşır dünkü güneş ile kurutulmamaktadır.

Yazar, alıntıladığı kimi güzel sözlerle de hikâyelerini desteklemektedir. Çerçevelik diyebileceğimiz güzel ifadelere de burada yer vermek istiyorum izninizle. Ayrıca bazı kısa türkü sözlerine de yer verilmektedir. “Dünyanın en büyük imparatoru iklim” (Montaigne – s.10), “Bu devrin en önemli hastalıklarından birisi şükürsüzlüktür”, “Her kemalin bir zevali vardır” Mesela bir türkü sözünün ilk bölümü de şu şekildedir. “Şu karşı yaylada göç katar katar/ Bir güzelin sevdası serimde tüter/ Bu ayrılık bana ölümden beter/ Geçti dost kervanı eyleme beni.” (Pir Sultan Abdal - türkü sözü) Küçük küçükte olsa kimi bilgi kırıntılarıyla da karşılaşmaktayız. Mesela Aras Nehri, Bingöl dağlarından kaynağını alıp Doğu Anadolu’yu geçerek Azerbaycan üzerinden, Kura nehriyle birleşip Hazar denizine dökülmektedir. Ayrıca Aras ismi, bağlılık, birleştiricilik ve güçlü bağlar kurma anlamına gelmektedir.

Daha genel çerçevede hikâyeler, kadim kültür değerlerinden beslenmektedir. Şuur lambalarını açık tutan Anadolu insanının bilgeliğini taşımaktadır. Bu mücadeleler içerisinde hayatlar dört bir yan sütliman değildir elbette. Bütün olumsuzluklara rağmen yazar, kadrajında hep bir umudu taşımaktadır. Yaşanılan eski üşümelerle, ölümlerle beraber özlemlerde, vuslatlarda yaşanmaktadır. Yaşanılan bütün bu tecrübeler, insan ruhuna müsekkin etkisi yapıp daha da pişirmektedir. Soylu yükselişlerin gaye edinildiği hayatlarda kendisini bulan karakterler, kırbalarındaki su oranınca yaşamaktadırlar. Hikâyelerde bizden dediğimiz Anadolu’dan karakterler çokça yer almaktadır. “Süleyman Efendi, Leyla, Oğul Halim, Fatma Hatun, Esma Hanım, Ali, Ömer, Mustafa, Fethi, Tanju, Gökhan, Gökçen, Meral Hanım, Süleyman, Berat, Yarbay Hikmet Önalan. Ayrıca Musa, Mehmet, Gülbahar, Hasan, Ahmet, Burhan, Bilal, Hulki, Seyfettin, Deli İbrahim, Memduh Amca, Saffet, Numan, Mesut Efendi, Adnan Usta, Gülsen Hanım, Avni Efendi, Remzi, Cihat, Fadime Yenge, Hamdi Efendi, Dr. Şifanur, Murat, Mihman Bibi” gibi isimleri ilk aklıma gelenler olarak sıralayabilirim.

Öz olarak, geçmişte ve yakın zamanda yaşanılanlar yazarın içerisinde göllenip yazıya dökülmüş gözüküyor. Şehre göç hikâyelerinin yanında, yazarın kepçesinin daha çok köy-taşra kazanında gezdiğini söyleyebiliriz. Başka bir ifade ile merkezin değil taşranın, elitin değil genele ait olanın, yapayın değil doğal olanın izi sürülüyor desek yeridir. Gerek köyde kalan gerekse de köyden kente göç etmiş, yoklukta var olma çabasını temayüz etmiş karakterleri okuyoruz. Bütün bu hallerde insanlar birbirine yoldaş olduğu kadar, verdikleri mücadeleleri de keskin bir bıçak hüviyetindedir. Mazinin yetersizlikleri ve zorlukları yanında diğerkâmlığa, sabra, sevgiye, imeceye yönelmiş güzel bir anış hali kendisine yer buluyor. Yani yazarın rotası hep kalbe çevrili bir duyarlılıktadır diyebiliriz. Geleneğimizin, göreneğimizin izlerini taşıyan, belleğini oluşturan güzel hikâyeler bunlar. Daha genel anlamda insan yüzlü hikâyeler desek yeridir. Yazarın çocukluğunu da içine alacak şekilde günümüze değin yaşanılan bir ömürlük serüven olsa gerek.

İlkay Coşkun

Kültür Çağlayanı Dergisi

Sayı 99, Temmuz-Ağustos 2026

Çocukluk

Çocukluk: Eski Bir Zaman Masalı

‎İnsan olmanın kıymetini öğrendiğimiz en mühim zamanlarda, içindeki çocuğu yaşatmayı başarabilenlere ve bu zamanların en nadide cevherleri olan çocuklara selam olsun. Bizler hep büyümeği tercih etsek de bir taraftan içimizdeki çocuğu daha çok beslemeği de yeğleriz. Bütün büyümüşlüğümüzle ve aklıselimliğimizle içimizdeki hayal ve düş gücüne ihtiyaç duyarız. En zor zamanlarımızda çocukluk ülkesinden gelen küçüklüğümüz bizlere yaşama ve moral sevincini sunmaktadır. Günümüzün kargaşa, savaş ve bütün mihnet olumsuzluklarına karşın çocuklar umut vericidir. Her ne kadar çocukluk cepkenimizde ki yaramazlıklarımız gani olsa da arzumuz bu dönemlerde hem daha çok mutluyuz hem de daha iyi kalpliyizdir.

Çocuklar büyüdükçe güçlüklerde eskiyecektir. Henüz yürekleri pas tutmamışken, titrek, camdan bir kristal kalp naifliğindedir. Öyle ya çocuklukla beraber gençlik yılları ülfet, yaşlılık yılları uzleti barındırmaktadır. Umulur ki henüz savaşlar ve acılar insanlığın üzerine kara bulutlarını indirmemiştir. Mesela Filistinli çocuklar, savaş şartları içerisinde kendilerine sunulan daha az elvanlı ve daha az cömert bir dünyayı yaşamaktadırlar. Hayat, çocuğa göre daha çok mücadeleler içerse de hiçbir şey çocuksu kolaylığında olmamaktadır. Oscar Wilde’nin dediği gibi “insan daha iyi kalplidir mutlu olduğu zaman” İnsan, çocukken daha henüz büyük yaralar almamış olmalı. Bu dönemlerde zaman hem ahestedir ve hem de hayal defteri daha rengârenktir. Çocuklar, yüreklerinde zamansal ve mekânsal üşümeleri daha hissetmeye başlamamışlardır. Tilmizleri olmayan bir asıllıkta ve bütün safiyetiyle eski bir zaman masalında gibidirler.

Her şairin; mutluluğu ve umudu çağıran güzel bir çocukluk şiiri var/olmalıdır. “Taşlardan yollarını yaptığım karınca dostlarım/ ayaklarınız toz toprak yıllar yılı/ aklımda ki çal çamur dönemeyen araba tekerlerim/ düzine topaçlarım fır fır dönmekte/ ağzımın tadı, renk renk şekerlerim/ yamalıklı çerçi bohçalarım, gazoz kapaklarım/ ve yüreğimdeki ilk çırpınışlar/ uç uç çocukluğumun uğur böceği” Her türden güzelliklere rağmen maalesef ki bazılarımız yarım kalmış çocukluğu da yaşamaktayız. Her yaş almalarla beraber çocukluğun içini okuyan aynalarla kalakalmaktayız. Bir de bakmışız günü gelmiş denî dünyanın ve bütün bu güzelliklerin vadesi doluvermiş.

‎Bizlere eskiden ne fazla yüz verilirdi ne de nazlandırılırdı. Yıkıldığımız yerlere de han yapılmazdı elbette. Daha iyi pişip her ağaçtan düdük olmayacağını bu gün olduğu gibi o günlerde de kavramış olmalıyız. Yine de her türden olumsuzluğa rağmen çocukluğumuzu yaşadık diyebiliriz. Elim elim epenek, körebe, beştaş, yağ satarım bal satarım, çelik çomak, âşık, beriha beri oyunları gibi daha niceleri... O günler çocukluğumuzun muayyen en güzel zamanlarıydı. Aklımızdan önce hayallerimizdi bize yoldaşlık yapan. Öyle ya çocuklukla beraber ömrümüzün ilk yirmi yılı bizleri daha çok gönendirmişti ve daha çok yaşatmış olmalıydı.

Çocuk, ailenin kıymetlisi, sırrı ve hatta şımartılanıdır. Yerine göre çocukluk enerjileri kontrolde tutulsa da baskılanmayacak bir değerde olduğunu bilmeliyiz. Mukadderatı evveline bağlı, masumiyetiyle ve bağlılığıyla büyük bir güç kaynağıdır. Bu yüzdendir ki çocukluk, yetişkinlere göre daha şanslıdır. Maalesef ki her çocukluktan gençliğe geçişle ve büyümeyle beraber hayal kırıklıkları, hayatlarımıza ilk çentiğini atmaktadır. Çocukluğun o saf halini böylelikle kaybetmeye başlamışız demektir. Böylelikle her bir çentik, bacaklarımıza siyatikli bir yorgunluk olarak dönüverecek maalesef.

‎İlkay Coşkun

Kültür Çağlayanı Dergisi

Sayı 100, Eylül Ekim 2026

Uluslararası Kıbrıs Üniversitesi Kütüphanesi - İlkay Coşkun

Uluslararası Kıbrıs Üniversitesi Kütüphanesi - İlkay Coşkun 

https://library.ciu.edu.tr/cgi-bin/koha/opac-search.pl?advsearch=1&idx=au%2Cwrdl&q=%C4%B0lkay+Co%C5%9Fkun+&do=Ara&sort_by=relevance

İlkay Coşkun Kitaplığı (Kütüphaneler)

208 Üniversite kütüphanesinin tamamında, seksen bir il halk kütüphanesi ile birçok büyük ilçe ve şehir kütüphanesi başta olmak üzere toplamda yedi yüzün üzerindeki kütüphanede, kitaplarımın tamamına yakını okurlarıyla buluştu. Ayrıca KKTC., Azerbaycan, Bosna Hersek, Makedonya, Tataristan, Özbekistan, Kırgızistan, Kazakistan, Türkmenistan, Kırım gibi 10'un üzeri ülkenin yirmiden fazla kütüphanesinde kitaplarım bulunmaktadır. İyi okumalar dilerim. Ekim 2026

https://toplukatalog.tr - İlkay Coşkun

koha.ekutuphane.gov.tr - İlkay Coşkun

Şiirin İçi Şairin İçi

 Şiirin İçi Şairin İçi

Her Türkü Bir Mektup

Her Türkü Bir Mektup

Özlemin, hasretin en yalın en içten anlamına şahitlik eden türkü sözleri, “Seni özledim”, 'Senin hasretinle yandım tutuştum'un mektuplaşmış hali gibidir. Türkülerimizin yaşattığı duygu, mektupların bir köşesinde yanık izi bırakmışçasına gerçekçi ve doğruca hayatlarımızda yer alıyor.

Öyle ya milletimizin dip derin şuurunun ve derin mizacının görüntüsünün en yalın ve en saf halini türkülerimiz oluşturmaktadır. Yerine göre sevgiliden bir mektup sözü olur; “Üç günlük ömürde/ Bir gül ile yaz geçmez/ Bu benim âşık gönlüm/ Sevmelerden vaz geçmez” Yerine göre bir sitem bir kahirlenmedir; “Zeytin yaprağı yeşil/ Altında kahve pişir/ Benden sana yâr olmaz/ Git aklın başa devşir”

Ahmet Hamdi Tanpınar’ın anlayışında ki gibi “Türküler, Anadolu insanının romanıdır” ve olmaya devam edecektir. Mazinin, geçmişin güzelliklerini, aşklarını, kültürünü ve yaşanmışlıklarını geleceğe taşıyan olacaktır. Çileler ve zorluklar içerse de ana konu ehramında ziyadesiyle umut barındıran güzellikler bulunmaktadır. Diyebiliriz ki geçmişe dair türkü anlatımları mahzâ hakikattir. Hele türkülerimiz, gurbette vatan gibidir. Kokusuyla, duygusuyla, içtenliğiyle, diliyle, ezgisiyle bütün duygulara senkronik bir birliktelik katmaktadır. Gurbetin yalnızlığında, özleminde, yaralara sürülmüş bir merhem gibi olmaktadır.

Türkülerimiz, dünyada Türk’ün duruşunun ve kültürünün en önemli göstergelerindendir. Ne güzel ki vatanımıza, şehirlerimize yazdığımız (yakılan) güzel türkülerimiz bulunmakta. Letafet, nazenin ve duyarlılıklar böylelikle taşınmaktadır. Bir cihetiyle insanlığın değerini yükseltmek, insanlık yetisini derekeye düşürmemek böylelikle mümkün olmaktadır.

“İnsan zehrini insan alır” denir ya hani, türkülerimizde bizim duygumuz, hasretimiz, özlemimiz, sevincimiz, yerine göre ağıt olup bizi pişiren ve tercüman olanımızdır. Bir taraftan da kirimizi, pasımızı, zehrimizi temizleyen olmaktadır. Değerde büyük, pahada küçücük bir temenni hediyesi gibi bir efemeradır. Yaşattığı adeta güzel bir temengâh olmaktadır. Maalesef ki günümüzün dünyasında insanlar çok kalabalık. Ne yazık ki her insan diğerine bir fazla olabilmektedir. İşte böyle keşmekeşlik içerisinde türkülerimiz bizim yalnızlığımızı alıp bize yoldaşlık yapmaktadır. Türkülerimiz, okunan bir kitap bir mektup gibi kapattıktan sonra yanı başına sokulduğumuz yoldaşımız olmaya devam etmektedir. Hep türkülerle kalmamız temennisiyle.

İlkay Coşkun

Papatya Dergisi

Sayı 23, Haziran - Temmuz 2026

Vildan & İlkay Coşkun

 Vildan & İlkay Coşkun

Dünyada Kitap - İlkay Coşkun

Dünyada Kitap - İlkay Coşkun

Selamlar arkadaşlar.

Yeni bir kitap satış sitesi oluşturuldu (Dünyada Kitap)

Amerika ve Tüm Avrupa ülkelerinde yaşayan dostlar, gümrük ve benzeri vergiler ödemeden, elli dolar üzeri kitap siparişlerinde kargo ücreti de ödemeden ülkemizden birçok kitabı satın alabilecekler. Yüzde on hoşgeldin indirimi de var. Benim kitaplarımda satışta. İyi okumalar dilerim.

https://dunyadakitap.com/search?q=%C4%B0lkay%20Co%C5%9Fkun

https://dunyadakitap.com/search?q=%C4%B0lkay%20Co%C5%9Fkun